Küllerimden Doğan Işık Şiiri - Hamit Atay

Küllerimden Doğan Işık
Küllerimden doğar her sabah,
Yeniden doğan bir güneş gibi,
Yıkılmış umutlarımı toplarım,
Ve küllerin içinden yükselirim.

Karanlık gecelerin ardından,
Bir ışık doğar içimde,
Sessiz ama güçlü,
Yolumu aydınlatan.

Her düşüş,
Bir yeniden doğuştur,
Ve ben,
Küllerimden doğan ışıkla yürürüm,
Yolumu karanlıktan çıkararak.

Küllerimden doğan ışık,
Beni ben yapan umuttur,
Ve ben,
O umudu asla bırakmam,
Ne olursa olsun.

Yıkılsam da, kırılsam da,
Her seferinde yeniden doğarım,
Ve ışığım olurum,
Kendi karanlığımda.

Küllerimden doğan ışık,
Bir direnişin hikayesidir,
Ve ben,
O hikayeyi yaşarım,
Güçle, cesaretle, sevgiyle.

Hamit Atay