Küllerimden Doğacağım Şiiri - Hamit Atay

Küllerimden Doğacağım

Yandım, tükendim, kül oldum bir bir,
Alevler sardı beni, sildi tüm izleri.
Ama bil ki, her yangın bir başlangıçtır,
Küllerimden doğacağım, yeniden yükseleceğim.

Geçmişim yıkık, yaralarım taze,
Acılar sardı dört bir yanımı.
Ama yılmadım, vazgeçmedim henüz,
Küllerimden doğacağım, hayatı yeniden kucaklayacağım.

Rüzgâr esecek, küllere dokunacak,
Ve her bir zerre umut saçacak etrafa.
Bir gün güneş doğacak içime,
Küllerimden doğacağım, ışıkla yeniden buluşacağım.

Bazen yalnızlık ağır gelir,
Bazen hüzün boğar nefesimi.
Ama unutma, karanlık ne kadar derin olursa olsun,
Küllerimden doğacağım, alevle yıkanıp yeniden var olacağım.

Düşlerim kırık, yollarım taşlı,
Ama her adım bir yeniden doğuş demek.
Her düşüş, her yara, beni hazırladı,
Küllerimden doğacağım, güçlenmiş, dimdik ayakta.

Ve bil ki, her yangın sonunda biter,
Her kül bir yaşam tohumu taşır içinde.
Ben de yeniden yeşereceğim, büyüyeceğim,
Küllerimden doğacağım, geçmişimi ardımda bırakacağım.

Hamit Atay