Küllenir Sanma Şiiri - Ahmet Yanıt

_ _ . / . _ _ . / _ . _

Gönlümde onulmaz yara sözün,
Tabipte devâ söylenir sanma...
Karşımda dururken o ay yüzün,
Bir gün bu ateş küllenir sanma...

Sevdâya sebep kıldı bir seni,
Hasret yoruyor şimdi kalbimi...
Yıktın, ayrılık vurdu bahçemi,
Vîran yeniden güllenir sanma...

Aşktan yana hiç gülmedi diye,
Feryatla sitem yok kaderime...
Taşlar basarım bağrıma yine,
Gözümde yaşım göllenir sanma...

Zannetme senin hicrin haklıdır,
Sebepsiz gidiş zâlim aklıdır...
Bir sır misali gizli saklıdır,
Hançer yarası dillenir sanma...