Kül Renginde Susuş Şiiri - Metin Oktay T ...

Yalnız değilim gökyüzüde benim gibi hüzünlü,
Üstüme döküyor gözyaşlarını damla damla,
İkimizinde derdi kül rengiyle,
Birimizinki duman külü Birimizinki sevda gülü.

İnsanlar senin derdine yağmur dedi,
Kimse anlamadı senin üzüntünü,
Bir ben vardım sanardım seni anlayan,
Bende anlamam seni görsem gülümün yüzünü.

Sokaklardaki birikintiler onlar senin ortağın galiba,
Ah o ortak ki beni bana gösterir sanardım,
Meğerse o kirli aynada gördüğüm ben değil suskun bir beden,
Ben olsam Gülüme hissetiklerimi farkeder ağlardım.

İnsanınsa ortağı kalemidir,
Onun gösterdiği işte gerçek hislerim,
Bir tek onunla huzur doluyorum,
Çünkü Gülüme aşkımı kalemle niçin gizlerim.