Kalem sustuğunda tüfek konuşur,
Bir ağıt yakılır, küller boğuşur.
Kudüs bir kandildir, sönmez ebedî,
Ona bakan bilir: Direniş yeminî.
Ne duvar yıkar bu kudreti, ne tank,
Ne de utancın içinde susan ahlak.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Gerçekte yaşanan en dramatik şiir. Bir tarafta dünyada düzenini( Ağalığını) korumaya çalışan bir mütegallibe...Diğer tarafta tam mazlum denecek sessiz kalabalıklar. Bombalar düştükçe O'nlar daha bir sessizleşti. Çünkü kimse O'nlara hak vermedi.
Şiir bunu anlatıyor ama kafiye çok ahenkli durmuş, çözemedim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta