Küçük Şeyler Adına
Sonbaharın çocukları kuru yapraklardır,
boş bulunmuşluğumuzla akın akın geçtiğimiz,
kaygısızca üzerinden.
Çıtır çıtır çıtırdattığımız,
ayak seliyle bir çırpıda ufaladığımız
irili ufaklı sararmış yapraklardır...
Oysa tanrı biliyordu tek bir şeyi
Kim bilir? Ki kaderiydik bir yaprak altında uzanan,küskün
kara karıncanın.
Kurulmuş şimdi küçük bir mezar uzakta
kara karıncanın.
Ufalanmış kahverengiler arasında
ıssız dünyanın kaygısızlığında
belki de
hiç yokmuşçasına. Duruyor.
...
İnsan desem, karıncayı cesetten sayar mı?
Bir yaprağı insan mezar sayar mı?
Dinle.
Ölüm bir yaprağa sığar mı?
Kayıt Tarihi : 6.4.2020 23:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!