Küçük Çocuk
KÜÇÜK ÇOcuk
küçük çocuk karanlıkta yapayalnız.
Biraz hüzünlü biraz umutsuz fakat korkusuz....
Tabutta sanki konuşacak kimsesi yok
Aradığı tek şey sevgi ama kimse yok
Kapı açıldı çıkageldin,bir melek gibi
Seyretti seni nefesini tutarak
KOnuştun onla yıllarca ama onu anlamayarak
Kaptırıyordu kendini mecnun misali
Çocuk söyleyiverdi 'seni seviyorum' kelimesini
Boş gözlerle baktın ona bir hiç gibi....
KApı kapandı melek gitti
Çok şeyler aldı ondan
Umutları,hayalleri,cocukluğunu ve Aşkı
Tek şey verdi ona
Gözlerindeki kini ve nefreti
Ve yemin etti büyüyen çocuk
Bir daha asla bir kıza aşık olmıycağını
Tomur Tomur ağlayarak gömdü kalbini ve sevgiyi
Ve anladı,yanlızlığa mahkum karanlık onun evi
Kayıt Tarihi : 18.2.2009 01:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!