Köyüm Şiiri - Suphi Sekü

Günün ilk ışıkları inerken yokuşlardan
Ilahi bir harmoni yankılanır kuşlardan

Sokağımda bir çocuk annesini arıyor
Bir ninne torununun saçlarını tarıyor
Tam köşede bir dede tütününü sarıyor

Yan tarafta taşıyor fısıltısı dört elin
Eşleri çekiştirir turfanda iki gelin

Çeşmemizin başında kimi dert karıştırır
Kenarında genç kızlar yavuklu yarıştırır
Kimisi selam taşır kimi küs barıştırır

Beldenin sır kutusu çerçi diye bağırır
Haber bekleyenleri sinsi sinsi çağırır

Kalaycı tüm hıncıyla asılıyor kürüğe
Gençlerin en gürbüzü bu gün girmiş çürüğe
Bir şaşı saçlarını bezemiş tükürüge

Bakkalın endamında masumane bir duruş
Borç vermem diyorsa da kasa görmez tek kuruş

Baba oğluna inat bahçesini sırüyor
Elimde çenesiyle bir nene küpürüyor
Önünde bir manga kaz uygun adım yürüyor

Meydandaki soku ya oturmuş deli veli
Çığırdığı şarkının ritminde iki eli

Sağa sola sataşır sokaklar kirli diye
Muhtar bugün tozutmuş dönüşmüş bir deliye
Heyheyleri üstünde sövüyor ahaliye

Dillere düşmeyesin çıkmayagörsün adın
Kaldırımda oturmuş meraklı üç beş kadın
Boynuz takıp dururlar andıkları her yadın

Göğsü göbeğe açık birkaç cıncık huvarda
Bakmayın tespihlere hepsinin cebi dar da

Eleğini duvara aşmış birkaç ihtiyar
Kimi dertten dem vurur kimileri bahtiyar
Caminin avlusunda gezerler diyar diyar

Yüzlerinde tebessüm dillerinde kor kelam
Bu hâller diri tutar bizi burda vesselam

Köyümün ahvali bu gülsemmi ağlasammı
Sevdiğim bu yaramı yaksammı dağlasammı
Onsuz yaşayamamki kükreyip çağlasammı

Halimizi tasviren bir özet geçtim size
Hayata hazırlayan köyüm enderun bize