yağmur yağarken ince ince
bitkiler gülümser sessizce
toprak parfüm olur dilince
güneş bulutların arasından görününce-
küçükken ben yağmura çıkar ıslanırdım
damlalar düştükçe saçlarıma
anam okşuyor sanırdım-
işte ben sevmeye böyle inanırdım
ılık ılık seher yeli yalarken yüzümüzü
kara dudum dalları çekerdi nazımızı
kardeşim kazımla bir ağaçta ikimizi
kuşlar gibi dala konduk sanırdım
bir adam yapardım kardan
güneş vurup eritirdi yaratan
kömürden göz havuç burundan
yapar bozar kendimi mimar sanırdım
Kayıt Tarihi : 17.3.2026 09:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!