Gece yine çöktü bütün hüznüyle şehrin üstüne…
Ben yine hücremdeyim…
ve yine ürkütücü sessizliğim,
soğuk yalnızlığımla beraber…
Karanlığın efkarı doluyor hücreme yavaş yavaş…
Bir ses geliyor derinlerden,
bir ezgi,bir müzik…
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta