Koşulan yer sensin

Herkesin varmak istediği bir yer var:
Çocuklar bayram sabahına,
Kuşlar gökyüzüne,
Yorgunlar evine...
Ben ise sana,
Yalnızca sana.

Sen geçince aklımdan
Kayıp bir şehre düşer zihnim,
Meçhule karışır tüm düşünceler.
Hiçbir kelime yerinde duramıyor,
Hiçbir his senin kadar uzun kalamıyor...

Sesin bir meltem gibi düşüyor içime.
Bütün sesler bir bir siliniyor hafızamdan.
Bir sen, bir de hasretin ile kalıyorum baş başa.
Gönlümde sevdanın senfonisi çalıyor
Ve tekrar düşüyorum aşkının narına...

Yağmur başlar;
Her damla adını fısıldar ruhuma.
Senin kokunla sarhoş olur zaman.
Avuçlarıma sinen kokunu hatırlarım.

Özlemek desen... ne fayda?
Gölgeni görsem, koşar boynuna sarılırım.

Herkesin vardığı bir yer var:
Çocuklar şeker keselerine,
Kuşlar dallardaki yuvaya,
Yorgunlar uykunun kollarına...
Benimse varışım hep sen.
Benim koştuğum yer: Sensin.

Sakla sevgimi, gönlünün en derin koynunda...