Köşebaşı Şiiri - Mehmet Yilmaz 13

Sana bir kelâm etmeyi beceremem
Bir iltifat etsem bir diğeri kıskanır
Güzel gözlerinin içine baksam
Ellerin niye tutmuyorum diye sitem eder

Bir sahafçıya girelim
Tozlanmış raflarından arasından
Sonu mutlu biten
Sonu biz olan bir eser bulalım

Damla damla dökülürken yaşların
Göz yaşlarıyla eskittiğimiz sayfaları
Okumak isterim senle hiç sıkılmadan
Senle, beraberce, günlerce

Arada geçerim o sokağın önünden
Gözlerim seni arar durur
Köşebaşına geçer, beklerim
Aradığını bulamaz edebimle geri dönerim

Bir elde kurşunu bitmeye yakın kalemim
Bir elde çarşafı tükenmeye yakın sigaram
Havada uçuşur gider mısralar
Sigaramdan çıkan küllerle yana yana

Kahrolası şiirler
Yazmamam gerek esasında bu mısraları
Tutamıyorum kendimi elde kalem
Aklımda sen olunca

Korkarım, seni bulamamışken kaybetmekten
Seni bir daha aynı köşebaşında bulamamaktan
yabancı gözlerle bakılmasından
Senin olmadığın her şeyden

Karanlık usulca çöker
İmam çıkar, Segah makamında okur ezanı
Mahalleliler cemaate yetişir
Bense aşkla yolunu gözlerim

Fakirhaneme doğru yola koyulur
Etraflıca hüzünlenirim
Bir gün geçersin belki de
Nazar edersin, yüzümüzü güldürür
Gözlerinle hasret gideririz bir anlığına
Gözlerini de yanıma almak isterim
Halbuki sana bakmaya bile kıyamazken
Gözlerine doyamaz olmuşum