Körlük Şiiri - Feride Cetin

yıllardır bakışların değmesini beklediğim gözlerime
bir uykudan uyanıp kezzaplar serptim
ve ben o uykudan aslında bir daha hiç uyanamadım
şimdi benim bakışlarım yok oluşla sevişti
öyle bir yok oluş ki

hiç var olmamış gibi

bir çocuğun suratında tokat izi
çarpık bacaklarında sokaklar kiri
anıları olmayan bir adam gibi
büyüdü ve
gözlerinde kör oluşun en dibi

ben gözlerim kör olduğunda ağlamayı unutacağım sandım