hüzünle bezeli sözcüklerden arınıyorum
gizemli derin yaz mutsuzluklarına seslenirken
kabullenilmemiş yalnızlığındaki
acından damıttığım bu ölüm serinliğine alışık
gözlerindeki sönük bu yaşamak istenciyle tanış
ve çocukluktaki yağmur sıkıntılarıyla geliyor
nedense hep yanıtsız gidişin...
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




hiçbir şeyin anısı kalmıyor aramızda
canlılığını zamansızlığına borçlu olmalı
gülüş filizlerinin demli buğulanışları
bir tek sen misin ki böylesine anlamı değişmeyen
hastalıklı güzlerin tekrarına döndüren ömrü
göğsü dağ kayıplarına duyarlı bir yetişmek olmalı bu
sana ulaşmak dürtüsü...
...........
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta