yirmi dört mart iki bin üç, İstanbul.
Kendi elimden kaçan aptal kelimeleri okumaktan korkuyorum en az yarını görmekten korktuğum kadar
Ve ben korkularımı inkar etmekten yoruldum
Ellerim tir tir titrerken kendime neden yalan söyledim?
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta