Korku Şiiri - Suzan Güler

Korkusu kalmış terkedilmiş aşıkların
Yitik yüzlü fotoğraflar duruyor siyah- beyaz
Kırık bir kalp yalnızlığın ortasında
Tasasını yalnızlığını toplayıp gidiyor kırık kalpler içimizden
Korkusunu bırakıyor içimize ve karanlığını
Nezaman kalırsa insan korkusuyla bir başına
Gün doğmuyorsa birdaha
İnancın hevesi bundan yanaysa
Ve artık ölümse korkunun adı
Düşüvermişse yüreğimize
Yapacak birşey kalmamamıştır
mutluluk adına......