Korkma Şiiri - Çağan Günaydın

Zihnim en kör mahzenlerine kadar toprakla dolu
Hiçbir kargayı ürkütmüyor amigdala korkuluğu
Kalbim yaylım ateşinde kalmışmış
Ve lağım kokarmış bazı yaşamların belirteçlik duruluğu

Klavyemin n harfi sararmış
A harfi çoktan morarmış
Ve e harfi sorarmış
Nerde ulan bu çocuğun kaz tüyü yorganı bu velet toprakta uyumazmış

Doğru belki ben uyumsuzum
Şımarık, Korkak, Cesur bir o kadar da huysuzum
Ama ölmez benim uzun parmaklarım
Bir ben gördüm mü öylece kalakalırım

İçimde güllere karışır dikenli teller
Hangi göz baksa korkudan yüreği sıkışır
Beyaz duvarlar dayansa gamsız hırsız eller
Çocukluk ancak cehenneme yaraşır