KORKARIM
Gönül sarayına hüzün dolunca,
İnsansın dediğim kuldan korkarım
Kokladığın gülün diken olunca,
Yarin uzattığı gülden korkarım
Sırtından vurunca can dediklerim
Gözünden düşermiş yük ettiklerim
Uğruna ömrümü tükettiklerim,
Acı söz eden şu dilden korkarım
Güvenme dünyanın sahte yüzüne,
Yalanlar karışmış dostun özüne.
Kül elenir gider aşkın közüne,
Eserse bağrıma yelden korkarım
Vefasız bahçenin gülünü dermek
Yalancı kalplere sırrını vermek
Sabır nakışını sabırla örmek
Kırılır diye yar milden korkarım
Bitmez bu dünyanın kahrı, telaşı,
Toprağa karışır gözümün yaşı.
Filiz’im yanıyor yüreğin başı,
Verem olur düşkün halden korkarım
Filiz küyük✍🏻
23.06.2026
Kayıt Tarihi : 25.07.2026 00:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!