ay bile silinir zamanla gökyüzünden
hiçbir iz bırakmaz geride ama bilirim ki bütün ihtişamıyla yeniden doğmak içindir
terkedişleri gökyüzünü...
yıldızlar her gece yeniden görünür gökyüzünde
yeniden kaybolur her sabah...
güneş vazgeçemez ki gökyüzünden...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta