Körelttim!
Yüreğimin yaralarını...
Yamasız parçalarla kararttım gecelerini.
Hüzün kentinden kervanlarca acı taşıdım otağına kalbimin
Kaç eşkıya düştü şehrine ömrümün
Acıdım, acıdıkça yandım
Nasıl ağlanırsa hıçkıra hıçkıra susmasını öğrendim
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta