Prangalarca..upuzun bir ayrılık gökyüzünden..
Veda bütün çiçeklere..doluyor vakit tekrar erkenden..
Soluyor tüm yeşillik, ölüyor yeniden dirilmek üzere..
Bir sekratlık hali..durgun mu durgun atmosfer..
İşte gidiyor Kore, küsüyor hayata binlerce kez doğa anne..
İşte gidiyor.. gelmeyecek yine günlerce..
İşte gidiyor ağlayacak mevsimlerce doğa anne..
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta