Umutlarımdı ufuğa gidecek gemi...
Sevinçler dalgalardaki sessiz bir köpük,
Biliyorlar kendilerini bekleyeni...
Mutluluklar kalmadı,çünkü hepsi sönük...
Hayat bir ayna; ne cam olabildim ne sır...
Arada sıkıştım kaldım,çıkamıyorum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta