Yaşarken ömrümün öz mevsiminde
Bir gülü kokladım yaz mevsiminde
Goncası açınca olanlar oldu
Yaprağı döküldü güz mevsiminde
Hazanı yaşadım Eylül ayında
Hatırası kaldı akşam çayında
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta