Kör olsun Şiiri - Murat Ülkü

Kör olsun feleğin dönen tekeri,
Yükledi sırtıma bitmez kederi.
Vurunca bağrıma zehirli oku,
Almadı gözümden kanlı feneri.

Gülümü dalından zamansız büktü,
Ömrümün tahtını yerlere yıktı.
Ben sabır dedikçe o nâra çıktı,
Sanki bir pençedir, yırtar göçeri.

Mevsimler değişti, bahar gelmedi,
Açılan yarama derman olmadı.
Kimsesiz feryadım duyan kalmadı,
Sürgün eyledi hep, benden içeri.

Bir gün de gün yüzü göstermez bana,
Zulmünü yükledi yorgun bu cana.
Hangi yana kaçsam çıkar o yana,
Örmüş dört yanıma aşılmaz duvarı.

Felek, zalim felek; insafın nerede?
Huzurum boğuldu derin derede.
Bir mühür vurdun ki sönmez sinede,
Yaktın bu ömrümü, ettin havari.

Nice sultanları tahtından etti,
Nice yiğitleri toprağa kattı.
Bana gelince mi dermanın bitti?
Kuruttun gönlümde akan pınarı.

Gündüzü karanlık, gecesi zindan,
Vazgeçtim artık bu yalan cihandan.
Söküp de alacak canı bu tenden,
Bozdu felek bana kurduğun zarı.

Hesabı sorulmaz, hükmü verilmez,
Açtığın yaralar gözle görülmez.
Gidilir bu yoldan geri dönülmez,
Kırdın kanadımı, kopardın varı.

Felek, senin çarkın kime dönecek?
Hangi ocak tütüp, hangis' sönecek?
Elbet bir gün bu ten yere inecek,
Toprak örtecek hep gizli efkârı.

Garip Murat der ki; yolun sonudur,
Bu dünya bir hayal, nefis oyunudur.
Gidenler dönmüyor, Hak yolun’ yürür,
Söndürür içimde yanan bu narı.