Kör Düğüm Şiiri - Özdemir Koca

Kırlangıçlarla gezmekteyim artık,
Leyleklerle uçmak için bildiğimi...
Yeni bir evren gerekir bu dünyada,
Çöze bilmem için bu kör düğümü.

Hatıralar duvar ardından yama,
Günden güne gelir boyar gönlümü,
Uçarım durmadan bir bir semaya,
Çöze bilmem için bu kör düğümü.

Yok yok değişti belli dünya düzeni,
Biz böyle hallere düşmezdik hiç,
Güvenir miydik böyle her akrabaya,
Bağlatır mıydık umuda her düğümü.

Dost akraba komşu sırdaş derken,
Güvenemez olduk kendimize bile,
Her güvendiğimiz dalımızı kırdı,
Ondan böyle bağlı ümidimizin dili.

Kuzgunlar gibiyiz konmuşuz leşe,
Ama hala aramayız kendimizde leke,
Çöplük bize saray görünür a gözüm,
Hatırlamam yaşadığımı öldüğümü.

Güvercinler barışa delil edermiş,
Kartallar savaşa yüksek gidermiş,
İnsanlarsa mala tamah edermiş,
Ben anlatırım susmam gördüğümü.

Özdemir hayaller aleminde gibisin,
Bir gün Anka kuşunu görebilirsin,
Sende iyi biriysen eğer bu evrende,
Bir gün gelir bu gamdan delirirsin.