Körlük Şiiri - Hamdi Oruç

Körlük

Dünya gurbetini dondon kurşunuyla vur
O karanlığa yıldızlar aç ay aç
Ay olsun kucağın şefkatin bir anne gibisin
Körlük ölmez Fravunluk ölmez...Kış uzun sürdü

Güneşin kurşunları işlemez bu körlüğe
Körlük her yerde her şeyde
Dünyayı gezdim körler gördüm
Şehirlerde körler gördüm
Tarihi okudum körler gördüm
Zelihasızsa mısır kaç ondan
Yakup yoksa koca mısır gurbettir
Dünya gurbetimin karanlığına yıldız çiz
Gözlerim olmalı yıldız koyan karanlığı alıp
Dövüşmeli gözlerim bir yıldız ışık için bile...
Sarı çiçeksiz hayat gurbettir
Şu dünya gurbetinde
Yaşamı gurbet olan gönül
Gülü olmayan bülbül kördür
Gülü arıyor eller kördür
Kör olmuş eller zaman kördür

Şu dağ kör
Yüreğim dağ gibi
Dağ gör gülümü

Şu kayısı bahara kör değil
Sarı çiçeğim kör değil...

Şu dere kördür
Şu ağaç kör.
Şu dağ kör
Şu çağ kör

Ellerin kağıtlardan çiçekler yapar
Dilin yalan bilmez
Körlüğe haddini bildirdin sen
Ah körlük evren kadar şimdi
Mekkeyi Medineyi bile almış içine

Dağ ve çağ kördür
Ben yayla buydayıyım
Yaylayı gördüm bitti dünya gurbetim
Yayla ana bana
Gül oldum gül oldum
Kul oldum kul oldum
Ah yıllar yılı kör oldum
Şehirlerde kül oldum.

Yayla buydayı
Sarı çiçek iste
Sararıp kuruyor yaşam
Baharı yitirmiş naneler
Kokusunu yitirmiş naneler
Bir çocuk ölmüş gibi anneler...

Serin rüzğarın gözü kör
Gözü olan kör
Gözü olmayan kör
Çağ körden körsün kör...
Gülü gör

Gülü görmeyen körden körsün kör
Gözlerini kapa cehennem gülü gör..

Gülü gördüm bitti dünya gurbetim..
Köre kör demektir gül olmak..
Köre gör demektir gül olmak
Kör ve kirdi dünya gurbetim

Ne namazın gül
Ne orucun gül
Ne sofranda gül
Ne vazoda gül
Ne bahçe gül
Ne sokak...
Gülü gör
Bu çağa de ey gönül
Gülü gör

Gül
Gül görmeyen nasıl olsun gül
Çağa çağır gülü
Dağa çağır gülü
Güle çağır gülü
Dünya gurbeti zalimdir...

yollar kör

Yollar
Ya yollar ya yollamaz yari
Yarama kör yollar..

Ey beyaz güvercin
Ey çocukluğuma gül getiren derviş
Kördür sana varmayan yollar
Kördür sarı çiçek açmayan dallar
Ne yöne baksam kör
Bal olsa yenmez o ballar
Sofralar kör
Allah bir kördür şu şehir...
Şu göl şu su...
Şu ve bu

Dövüşeceğim gül için
Ezan gül için
Ezen gül için
Afralar-tafralar kör
Kördür bu hayat
Tatsız ve bayat
Şefkat yok
Adalet kör...

Bahar ve kış kör
Dünya gurbetimde
İki kör

Baharlar güldü eçti kışlarda kaldı gönlüm
Karlar üstünde o beyaz bir güvercin...

Beyaz karlar üstünde beyaz güvercinim
Beyazlığıma karlar şahit kış kör
Gül için dövüşeceğim

Ya bahar bahar kör

Bahar körden körsün kör...
Sarı çiçeğime...
Gönlüme güneşime...

Sarı çiçekleri gör
Ana kör baba kör
Ana çocuklarına kör
Bahçe çiçeklerine
Çağ görmedi dağ görmedi gönlümü
Dağ dağ gibi bir ev olmalı

Güneş görmedi
Ateş görmedi
Beni yakan ateşi
Beni yakan bir güldür
Mum yansın ışık uğruna...
Bağ bağ gibi bir insan olmalı
Dili tatlı
Eli tatlı...

2.

Yeminle söylüyorum
Çağ kör
Zamanıın şehirleri de kör
Yayla buydağıyım yayla gül bana
Şehirler gurbet
Gelde sabret
Yıllar yılı aynı cehennem

3.

Çağ kördür...işte
Zaman ve insan güle kör...
Gönlüme kör
Ey cennet yüzlü hangi yöndesin...
Hangi yönde gül

Allah bir...de
Sarı çiçeksiz şehre gurbet de
Yunus varsa Yakup varsa şehre cennet...de
Sarı çiçeksiz gülsüz cennetsizdir şu gurbet

Gurbet yani şehir ...de

Sen babamsın toprak anam
Sarı çiçeğim ışığım ben
Koca evren içimde aşığım ben
Taptuk sensin kapında Yunus benim
Gurbeti çaldım taşa cennet benimdir

Camilerin şadırvanların beyaz güvercini
Çocukluğuma gül getiren dervişsin...
Ve sarı çiçekler büyür gönlünde
Herkes gülüp geçer bana
Bir sen benim için ağla-gül yeter

Ve Gül benim sarı çiçekler benim olsun
Alsınlar boş şehirleri
Alsınlar o zehirleri
O sarhoş şehirleri
Yakup Yunus benim olsun
Diyen benim diyecek benim dünya gurbetinde

Sarı çiçeklikleri yok alın bu şehirler sizin olsun
Bu şehirler zehir...diyecek benim
Sen ve ben aynı hamurdanız
Sen gökte ben yerde yıldız

Zeliha kör

Zelihası olana gurbet mi kalır
Zeliha gök yüzünün maviliğidir...

Ben Yunusum Yakup ol gel bana
Ben sarı çiçek oldum
Yunus ol gel bana
Ben İsmailim Zemzem ol gel bana
Dünya gurbetim yıkılsın yağmur gibi yağ bana
Vazomda gül olmasa da olur
Sen gül yeter
Soframda bal olmasa da olur...
Biter dünya gurbetim
Bir mum yeter devrilir karanlık aranır güneşler

Allah bir... de.
Bu Allahsız şehir zehir de
Yayla buydayına köy gerek de
Sarı çiçek yiğit bir yürek de

Yusuf varsa gözün açılır yakup gönlün
Yakupsun şükür gönlüm
Sarı çiçeksiz şehir gurbet de
Gönlüm dünya gurbetinde ah...
Gönlüm kör ah
Gönlüm ölüp gider mi şu dünya gurbetinde
Gönlüm kör ölüp gitme şu dünya gurbetinde
Yan mum gibi gurbet ölsün...

Alnım kör elim kör yani cimri
Şu dünya gurbetinde
Kör ve sağır olduk dünya kurbetinde
Mum olur yanar şu gönlüm
Dünya gurbetinde...
Bilse kör olduğunu
Görse göklerde yıldız olduğunu...

Bülbülü yakan
Gül bana gül
Soframa sen gel yeter
Sen camilerin beyaz güvercini
Sen sarı çiçekli bahçe
Sen bu yusufa Mısırsın şehir
Kör şehir
Kir şehir
Allah bir...de
Ateş sensin bana gül

Mumu yakan eriten ateş
Yak beni
Yakmayan ışık bile kör bana
Kir bana
Sarı çiçekler varsa
Dünya gurbetim ölür benim
Bütün güller kurusa vazoda bir gül yeter bana
Sarı çiçekler büyüsün gönlünde
Sarı çiçeklere koştum ömrümce sarı çiçek olsam
Gurbeti çalınan bir paşa benim cennet benimdir...

Bahçeyi görüp gülü görmeyen kördür
Haksızlık karşısında susmuş
Konuşmayanın dili kördür
Diriyi ölü görmeyen kördür
Yunusun ilahileri susmuş şehirde
O şehirde gönlü kördür
İlçesi ili kördür...

Ateş sensin bana mumu yakan sensin
Ben öleyim sen gül yeter
Sen gülsün
O gülsün yeter
Ölmeye de razıyım...

Şehir ve Çağ körden körsün kör...
Gül olmak istiyorsan
Güneşi gör

Evleri kör sokakları kör bu şehir kör
Kar üstünde beyaz güvercin gönlümdür...
Yaz kör yaz görmedi gönlümü yaz görmedi gönlüm
Yaz güldü geçti gönlüme
Kışta kaldı gönlüm

Çağ görmedi dağ görmedi gönlümü
Dağ gibi dertlere düştü gönlüm...
Sarı çiçek gönlüm güneş arıyor
Uçurumlarda
Dert gördü gönlümü Mert görmedi...
Güneş görmedi kardeş görmedi

Eskiden dağ gibi adamlar vardı
Her şey masal oldu
Nerede o şefkatli ev...
İşte masallarda kaldı dev