10 Ekim 2004 İstanbul Beykoz
Tam ortada esen bir meltem
Büyüleyici kokusu, adeta pamuk şekerini andıran dalları
Yapraklarımda görünür bazen bir umudun kaynağı Gömülür içine, ağlar günlerce
Yaprakları bir avuç kar ile yapılı
Bir o kadar da yaralı
Bazen kalkar yerinden oynar dalları
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir



