Köpüren denizdir Şiiri - Murat Ülkü

Köpüren denizdir nefsin hiddeti,
Sarsmasın gönülde yüce imanı.
Bir kıvılcım yakar koca devleti,
Bir anlık öfkeyle bozma peymanı.
Q
Güneş balçık olmaz, hakikat derin,
Fırtına dindiği yerdir senin yerin.
Sükûtun altındır, en vakur değerin,
Bir öfke uğruna yıkma cihanı.
Q
Dudaktan çıkan söz, yaydan fırlayan,
Geriye dönmezmiş, kalbi dağlayan.
Sabrın meyvesidir Hakk’ı sağlayan,
Dizginle içindeki hoyrat hayvanı.
Q
Tövbe; ruhun kirden koptuğu pınar,
Onu bekleyen kalp, sarsılmaz çınar.
Hiddetin sonu ah, sonu hep zarar,
Yıkma elinle o kutlu meydanı.
Q
Öfke bir ateştir, düştüğü kalbi,
Önce yakıp yıkar, eyler harabi.
Sabır bir kalkan ki korur sahibi,
Nefsin vuruşuna eyle kemanı.
Q
Gök gürler, şan verir; yağmurdur cana,
Hiddetle kılıç çeken, benzer nadana.
Zor günde sükût et, sığın Mevlâ’ya,
Gönül mülkünde bul ulu sultanı.
Q
Dağı delen rüzgâr değil, suyun özüdür,
İnsanı kâmil kılan, hakkın sözüdür.
Hırsın sonu hiçlik, kör bir kuyudur,
Dili mühürle de, sakla cananı.
Q
Yıkmak kolay iştir, yapmak can ister,
Öfkenin dindiği, doğru yol göster.
Söz gümüşse sükût; bir büyük hüner,
Sabır toprağında yeşert fidanı.
Q
Bakma sakın nefsin kara kuyusuna,
Dalma şu dünyanın boş uykusuna.
Ruhunu teslim et aşk dokusuna,
Sakin bir limanda bekle zamanı.
Q
Gönül kırmak kolay, bir kış yelidir,
Lakin o soğukluk, hicran selidir.
Öfkeyle kalkışan, hüsran delidir,
Gevşetme elinde olan o gemi.
Q
Zaman değirmendir, hırsı öğütür,
Mağrur olan kalbi, çölde büyütür.
Sükût bahçesinde huzur yürütür,
Sabırla yüzdür bu dünya gemi.
Q
Gözyaşı silmek dururken, yakma bu canı,
Hilm ile süsle de, geç bu zamanı.
Her kışın sonunda bul gülistanı,
Garip Murat eyle, affı dermanı.