Benle ölen tanrılar Şiiri - Okan Kurdoğlu

acıyla yarış içinde büyüyor insan
Yaşıyoruz demekse bu günahı böyle
Karanlığın gölgesinde kayıp kaç haziran
acıyla mi boyanır gökyüzü söyle
Sus diyor göğsüm döven çingene
Ben giderken seninle dans eder
Yapayalnız gölgeler ve sen

Kayıp çocuklar afişlerde
Memelerde süt, sallanan boş beşikler
Hergün cehennemden çıkıyor can
Beni izliyor iki gözlü iki ayaklı leşler
Şehir kalabalık ve o kadar yanlız
Ben sizi tanıdım,güne saklı kalleşler

Feryat ,içimde boğulur sevgili
Koynumuzda ,kendi sonumuz
Başımız yere eğildi üç yüz altmış beş gün
Bu gök, bu toprak ,bu zaman
Neyse ki böyle değildi erguvan
Ölümü böyle bilmezdim
Sonbahar ne kadar yakın bana
Yaprak gibi dökülüyorum toprağa
Gözlerin kapımı çalan ecel sanki
Ben Ölümü böyle bilmezdim
Geziyorum sokakları kafeslı şehrin
Kör, sağır yanını geziyorum
İzlerini bırakıp nefretin

Ölüyorum kimin gözlerinde
Kimin kelamında
Kimin selamında bilmem
Düşlerimde bin yılın kırbacı
Ölüyorum benle ölüyor tanrı
Ben yarattım benle ölüyor
Sen yarattın senle ölecek.

okan kurdoğlu 2006