Konuşmalar 3 Şiiri - Serhat Fidan

Gözlerinden düşen çığlıkları hangi sağır duyacak bakar kör bir neslin yetim kalmış çocuklarıyız.

Ölümler ile anılırken kaderimiz avuçlarımızda yaşam kırıntısı olması manidar dimi

Nefeslerimiz senin yolunda harcanırken umutlarımız duvarlara çarpa çarpa yok oldu

Koşulsuz ve şartsız sevmiştim seni sevmelerde bulmuştum seni senlerde yoksun ne olduğunu öğrendim rüzgarın altında istila edilerken Ruhum çaresiz kıvılcımlar dört bir yanımı sararken öldüm yok öldüm.

Sormaya gücün yetiyorsa neden tereddüt ediyorsun madem savaşmayı göze almıştın neden ölmedin ölmek için gelmemişmiydin bu göz yaşları neden yere damlıyor hani kutsal incileri saylayacaktın....