ölümü koklamalısın sol omzundan.
düz bir tuvale işkence edip, suda boğar gibi.
düz bir tuvale çığlığının resmini çizer gibi.
sefilliğimize baksana.
aşk mı bizi bu siktiri boktan hale getiren.
yoksa arşa uzanan, güneşin yoksunluğundan çürüyen ellerimiz mi?
rezilliğimizin eteğini indirip, diz boyu mu olduk?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta