Komşuluk öldü Şiiri - Tahsin Şeherli 2

⸻

Komşuluk Öldü

Komşuluk yok artık,
Eski günler çoktan gömüldü.
Kapılar demir, gönüller kilit,
İnsan insana yabancı oldu.

Bir selam yük gelir dile,
Bir tebessüm fazla sayılır.
Yan yana duvarlar yükselir,
Ama aradaki uçurum aşılmaz.

Herkes çekilmiş bir köşeye,
Kendi derdi, kendi kabuğu.
Ne acı duyulur başkasına,
Ne sevinç taşar komşu kapıya.

Eskiden bir tas çorba yeterdi,
Kardeşlik kaynardı sokakta.
Şimdi bin dairelik binalarda
İnsanlık kayıp, sessizlik ayakta.

Komşuluk yok artık,
Söz değil bu, bir gerçektir.
Aynı sokakta yaşarız belki,
Ama kalpler bambaşka yerdir
Tahsin Şeherli