Komşuluk Şiiri - Köşektaş Türküleri

Akşam ezanıyla, sofralar kurulur,
Evin noksanları, hemen sorulur,
Komşunun kapısı, usulca vurulur,
Gönüller birleşip, kalbe yanaşır,
Bir tas yoğurt ile, sevgi paylaşır.

Kızım maya bitmiş, annene söyle,
Birazcık verirse, çalarım böyle,
Tatlı muhabbetler, edelim öyle,
İyilik dillerde, koşup ulaşır,
Bir tas yoğurt ile, sevgi paylaşır.

Alınan o tas, geri dönerken,
İçine meyveler, dizilir giderken,
Komşuluk hakkını, gözetir derken,
Sokakta bereket, gezip dolaşır,
Bir tas yoğurt ile, sevgi paylaşır.

Kapılar kilitli, tutulmaz bizde,
İyiliğin izi, bulunur yüzde,
Aynı aşı yeriz, baharda güzde,
Dostluğun kokusu, köye karışır,
Bir tas yoğurt ile, sevgi paylaşır.

Hasta yatağında, yatan olunca,
Derdine bin derman, katan olunca,
Elinden sımsıkı, tutan olunca,
İnsanlık merhamet, ile yarışır,
Bir tas yoğurt ile, sevgi paylaşır.

Köşektaş köyünde, bitmez bu âdet,
Komşuluk bizlerde, güzel ibadet,
Birlikte yaşamak, büyük saadet,
Maziyle gelecek, burda tanışır,
Bir tas yoğurt ile, sevgi paylaşır.