Herşeyimizi çaldılar umudumuzu ekmeğimizi alın terimizi herşeyimizi çaldılar...
Umutsuzluk bıraktılar okadar büyük bir umutsuzluk bıraktıklarki evimize çocuğumuza küser olduk ayaklar yürüyemez beyin düşünemez hale geldi...
Emek verip karşılığını alamadık saygı gösterip sevgiden nasiplenemedik hep yalan söylediler hep yalan işleri güçleri hep dalavere idi biz kördük görmedik sağırdık duymadık...
Haklı olan biz idik sütsüz yumurtasız ekmeksiz kalan yine bizleridik...
Anı Şair: Ümit Yaşar Oğuzcan Altıncı Mektup
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,
Devamını Oku
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,



