Kokina Şiiri - Psigareşh Wolfruso

Belli.. artık yetmiyor forza'm sana yeniliyorum,
Düşüncelerim.. deniz dalgaları ve nemden dolayı korozyona uğramış,
Her fikrimde biraz daha derine , her adımda kayboluyorum zihninin derinliklerinde...
Buraya nerden vardım? En son yaşam denilen uçurumdan atlamıştım...
Kokina çiçeği gibi toprak kokarken sen ,
Ben , yağan yağmurlardan kaçıyorum...
Odamdaki duvarda asılı bir silüetin ,
Artık adın yok... Sesin yok...
Senin anılarını satın alıyorum , seni görüp yanından geçenlerden...
Geçtiğin sokaklardan geçiyorum, seni gören duvarlar konuşur diye,
Özlesemde...
Bir gün hepsi son bulacak biliyorum...