Kimsenin anlamayacağını dört yaşında yatağında ağlarken, dinlemeye gelene anlatamazken anlamıştı, bir ömür kimse anlamayacaktı, çünkü o anlatamamıştı ve alıştı anlatamamaya. Taaa ki anlatmadan duyanla hiç karşılaşmayana dek. melek mıdıkoğlu
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Beğeni ile okudum
hayli manidar olmuş hani ne derler sırlar vardır sırlar içinde o da sırça köşkün içinde.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta