KÖK
Karanlıkta çamurda Kök olup ben süründüm.
Bir ucumda dalımda gül diye ben göründüm.
Sevdalaşırken gülüm bülbülle muhabbette,
Kaderime sığınıp kendime ben büründüm.
AYDIN ÇETİNKAYA
AÇK
Aydın ÇetinkayaKayıt Tarihi : 24.09.2025 23:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!