Koca Şehir Şiiri - Kadir Ünlü

Kadir Ünlü
311

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Koca Şehir

Siniliyor bir sokak köpeği
Ya aç ya susuz
Düşüyor daldan
Bir serçe yavrusu,ürkek ve yaralı
Simitçi bağırıyor
Bayatlamış simitleri,satamıyor
Yan sokakta bir çığlık
Can çekişiyor
Gene vurulmuş bir kadın
Yerde kıvranıyor
Kocası kaçıyor
Geliyor siren sesleri uzaktan
Uğulduyor koca şehir
Kayıtsız İnsanlar,kulaklar sağır
Kaldırımda işportacılar
Bangır bangır
Yankesici kaçıyor,kapmış çantayı
Koşuyor kadın ardından
Kıvrılmış bir çocuk uyuyor
Duvar dibinde
Bastonuyla bir ihtiyar
Titreyerek zor yürüyor
Mahsun ve garip, bükük beli
Evlatları hayırsız; belli
Ağlıyor parkta aşık bir kız
Terketmiş delikanlı vicdansız
Ağlıyor; obur koca şehir,
Yemiş yemyeşil köyleri
Hâlâ doymamış
Velhasılı
Dört yanım dert
Dört yanım yara
Kanıyor vicdanım
Yanıyor yüreğim,ciğerim
Çıra gibiyim
Keşke Lokman olsaydım
Elimde merhemim
Önce başka yaralara
Sonra
Kendi yarama sürerdim
Ardından
Dağıtırdım koca şehiri geri
Yemyeşil köylere

Kadir Ünlü
Kayıt Tarihi : 22.9.2019 02:43:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!