Kızıl Yağış Şiiri - Emirhan Vardar

Renksizlik sinmiş gecenin üstüne,
Yağmurun sanatla uğraştığı saatler...
Dudaklarına değiyor bensiz.
Halbuki damarımı kesseler yağmur yağacak.

Öyle bir hüner öyle bir ustalık ki
Silüetlerin sesi yankılanıyor tablolarda!
Tanınmadığın bir ülke var eski haritalarda

Kalabalık meydan, gürültü koparıyor insanlar.
Kızıl bir gökyüzü ve (i)kinci bir sağanak.
50 büyük ressam, darağacına yollanacak.

Cürret edip resmini çizsem
Bir sanat arayışıyla,
Gözlerimi kırpmadan pürdikkat,
Bir kusur bulurum kendimde;
Keserim bileklerimi!

Ne ben fırça telleriyle sarılmalı
Ne de seni ölümsüz sanatlar içine hapsetmeli.

Hiçbir ten tanışmamalı o savaş alanıyla.
Güzelsin göz gördüğünce fakat,
Gönül karanlıkta yüzünü seçemez.

Can veriyorsun kanımdan daha canlı bir kırmızıya,
Damarımı kesseler çıkacak can da senin akacak kan da!