Kızıl Şiiri - Burhan Süer

bilmeliydim akşamlarına verdiğim savaş
yitirecekti kesif yalnızlığını
durgunlimanlara açılan
kollarında
kızılın eskittiği bir zamanda
yıkıldı inşa ettiğin
tekneler
uzun süren düşünlerin ardından
bitirdin soluk alıp vermelere hasretini
kan kokan boynunu çelik bir
kılıçla
pis kokan ruhumu bir kutsal kitapla
yalayarak esti rüzgar
şimdi bu kızıl vakitler-de
ben olacaktım
hiçliğe eşik
sen