Hani çok istersin ,
Olsun diye dualar eder , olması için beklersin ya.
İşte tamda ondan sonrasında bekleme süren uzayınca artık yavaş yavaş vazgeçersin.
Nedendir bilmem tam da vazgeçtiğin anlarda gelir istediğin.
Sonra bir müddet ne sevinebilir , nede üzülebilirdin. Bekleyip beklememe arasında kararın ters köşesinde durursun. Sonrası akıp gider. Zaten fazlaca bir şıkkın yok. Sü akıp yolunu buluyor. Hayat akıp yaşama ulaşıyor.
Neyse ne diyordum hep hissettiğim vitrin camındaki oyuncağın güzelliği. Elinde olanın kıymetsizliği.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta