Kıyamet Şiiri - Ahmet Genç 2

Benim içimde kıyamet koptu kopacak,
Bakma sen havanın günlük güneşlik göründüğüne.
Dışarıdan öyle görünüyor ama;
Dışım başka, içim başka...
​Ayakta durduğuma bakma, arada bir gülümsüyorum;
İçim kan ağlıyor, kimseye belli etmemeye çalışıyorum.
Kanayan yanımı kimse bilmesin diye
Susuyorum.
​Ne düşündüğümü, ne istediğimi biliyorum;
Sadece gülmeye çalışıyorum.
İçimden bir ses yankılanıyor derinden:
"Kıyamet koptu kopacak."
​Bilmem, beni bu halimden sen mi kurtaracaksın,
Yoksa ben mi kurtaracağım?
Bıraktım,
Bunu da Yaradan'a havale ediyorum.