Kıvanç'a Buket Şiiri - Süleyman Güner

İsmini bir taşta bulmak ne kötü sobe!
Yaşamak zalim oyun, siste körebe
Sokağa salmazken dün annen / çalarlar diye
Aç toprak kapandı ansızın bir gün üstüne

Yaldızlı günlerinin soluk gölgesi
Geldi de gülüşünün içine sindi
Kıvancıyla yaşamak teselli şimdi
Değdiğin yerlerde açan çiçeğin

Kapımızda biten ayak izlerin
Bize hep aynı şarkıyı söyler
Seni çok sevmenin resmini yapsak
Elimizdeki tüm renkler lal olur kalır

Yine de isyana varmaz dilimiz
Bir bildiği var elbet deriz Tanrı’nın
Kıskandık seni –çünkü- bizden çok sevdi
Koptu bam telimiz sustu sazımız

İskeleden el sallamak adettendi ya Bozcaada’da
“Meçhule giden bir gemi kalktı” bu kez limandan
Ciğerimize orada iyi bak be Yakar Kaptan
Uzak yaşamayı beceremez O adacığından

Şimdi çağlar durur akyarlardan öte
Senin coşkundan çalmış apak bir çeşme
Kalk da bak Kıvancım kalk da bak hele
Nasıl selam durmuş sana Göztepe