ne zaman bir ev taşınsa...
ilk kapının önüne konulur kitaplar...
zaten açıp okuyan mı var ki...
tozlu raflarda unutulur kitaplar...
yüce kitabımızda öyle değil mi...
yaldızlı kılıflarda en yükseğe...
asarız da hürmetle söyle değil mi..
mukaddestir en tepede tutulur kitaplar...
merak edip okumak şöyle dursun...
duvarların rafların süsüdür sanki...
aralarında çiçeklerini kurutursun...
bir bebek misali orada uyutulur kitaplar...
raflar dolusu düzine düzine...
hepsi bir servet gizli hazine...
çöplerde rastlarsın sıkça izine...
atıldığı yerde çürütülür kitaplar...
Kayıt Tarihi : 28.7.2020 13:32:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!