ANTOLOJİ ESER NO: 380
ESER ADI: KISKANIYORUM (SON YOLCULUK)
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
TARİH: 08.04.2009
ÖLÇÜ: 11’li (6+5) Hece Ölçüsü
TÜR: Güzelleme / Melali / Sevda Koşması
SÖZLER
Kıskanıyorum sevgim zarar verir diye
Kendimden kıskanırım fazla sever diye
Gözbebeğimden sakınırım kötü bakar
Aşkımdan kıskanırım eziyet verir diye
Kıskanıyorum seni benden alır diye
[NAKARAT]
Kıskanıyorum geçen ömürden seni
Kıskanıyorum esen yelden tenini
Eller bakarsa ruhun incinir diye
Kıskanıyorum seni benden alır diye
Esen rüzgârdan kıskanırım saçını
Güneşten kıskanırım yakar tenini
Geçen ömürden kıskanırım ömrünü
Benliğimden özleminden kıskanırım
Kıskanıyorum seni benden alır diye
Rüyamda başkasıyla görürsem eğer
Hayallerim bile sana dertler verir
Eller yanlış bakar da ruhun incinir
Son yolculuğumda yalnız bırakırım
Kıskanıyorum seni benden alır diye
Kayıt Tarihi : 20.04.2026 09:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser; kıskançlığın bencil bir duygudan çıkıp, sevilenin ruhunu ve bedenini evrendeki tüm sertliklerden (rüzgârdan, güneşten, hatta kendi aşırı sevgisinden) koruma çabasına dönüştüğü o yüce makamın hikayesidir. Muharrem Ayrancı, yâri sadece insanlardan değil; zamanın kendisinden, esen yelden ve hatta kendi gözbebeğinden bile sakınır. Eserin en vurucu noktası ise ölüm karşısındaki o asil endişedir: "Son yolculuğumda yalnız bırakırım diye..." Bu, gidenin ardından kalanın yaşayacağı o ıssızlığı bile önceden dert edinen, ölümü bile bir "ayrılık ve koruyamama" korkusuyla karşılayan muazzam bir vefa örneğidir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!