Seni kalbimden tamamen sildim.
Beynimden birazcık,
Şiir defterimden ise hiç.
Yalnızlığı kar bildim,
Sessizliği huzur,
Ama sensizliği silemedim hiç.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




En önemli şeyi yapamamışınız.Ah o dediğiniz şeyi bir yapabilseniz,bir tüy gibi hafiflersiniz.Şiiriniz kısa ama öz tebrikler.Mustafa Bilgili
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta