Ankara'ya ne zaman kış gelse,
İçim bir tuhaf olur.
Kar yağar, soğuk vurur, dondurur...
Yalnızlık daha çok hissettirir
Kendini bana.
Bana yalnızlık daha çok dokunur.
İnsanlar mahkum gibidir evlerinde,
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta