Kırmızı Şiiri - Cüneyt Güzeliş

Düşte gördüm;
Elinde bir kırmızı şemsiye vardı.

Her şey bulanıktı.
Yavaş yavaş açıldı.

İlk gördüğümde 16 yaşındaydı;
Üzerinde tülden kırmızı abiye vardı;
Tüller içimi açmıştı.

Daha yaşını almalıydı.

Yıllar yine Kadıköy’e;
Bu sefer Rıhtım’a taşıdı.

Ayazda kırmızı bir ceket vardı;
Gözlerim kamaştı.

Karar kapıdaydı;
Donatmıştı arabayı, Kalamış’a uzandı.

Anam yanımdaydı;
Kardeşler, yakınlar hepsi oradaydı.

Günler geldi geçti;
Bir oğul bir kız;
Bir de gelin olacaktı.

Aldı kırmızı şemsiyeyi çıktı;
Dışarıda yağmur vardı.

Akşama hep birlikte olacaklardı.