ışığın yününü kirmen eğirirdi, herbirimize birer ip verdi, hayatın bağı
en dik yamacıydı doğum, kirmene ışık verir zirvesinden hayatın dağı
gençtik, sonraları bir tatlı yokuş, ortalarda keskin kayalar, hayat; ayak bağı
kirmen dönünce daha sivri, belimize bağlarız ipi, yönümüz zaman aşağı
aynadaki yüzümüzle gençlikte sevdayla tanışdık.
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta