Kırlangıçlar Şiiri - Bt Barış Taşdemir

kırlangıçlar gülüyor saçakların altında;
yuvalar kilden, demir sağlamlığında.
bir öpücük konduruyor rüzgâr dudaklarına,
mübarek duvarda tenha bir yer arıyor durmadan.

sezgiler, romanlar, hikâyeler…
hiçbiri umrumda değil;
seni anlatacak bir kırlangıç var sadece,
yazın burada, kışın Afrika’da.

koşup yetişmek mümkün kılar mı sessiz geceleri?
kapalı kutularda saklı bir tutam sevgi,
yazılacak romanlar dizginlerin sofrasına misafir,
fersahlar kadar uzağa kaptırıyoruz kendimizi.

yaşam mücadelesi için göç gerek;
mutluluk, birlikte yaşamak mıydı gerçekten?
tüm zorluklar zaman içinde kavrulur,
zamanın da bir demi vardı elbet.

ve yine saçakların altında,
yağmurlar altında ıslanmak…
kırpiç evleri seyrederken
kırlangıçların kanadındaki huzur gibi
sen düşersin aklıma.